Druga Niedziela Wielkiego Postu wprowadza nas w głęboką refleksję nad tajemnicą Przemienienia Pańskiego, które stanowi centralny moment liturgii tej niedzieli. Teksty liturgiczne zapraszają nas do zastanowienia się nad tym, czym jest prawdziwe zbliżenie do Boga i co ono oznacza dla naszej drogi wiary.
1. Psalm i kolekta – zbliżenie do Boga
Na początku Mszy Świętej śpiewamy psalm, który wyraża pragnienie spotkania z Bogiem:
O Tobie mówi moje serce: *
Szukaj Jego oblicza. *
Będę szukał oblicza Twego, Panie, *
nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.
Te słowa płyną z głębi serca człowieka pragnącego Bożej obecności. Psalmista wyraża w nich tęsknotę za obliczem Boga, pragnienie Jego bliskości i pomocy. Dodatkowo, tekst mówi o zaufaniu w Bożą obecność, zapewniając, że Bóg jest światłem i zbawieniem. Kiedy Bóg jest światłem, nie ma już ciemności, a lęk ustępuje.
Kościół prosi nas, abyśmy, podobnie jak psalmista, nie tylko szukali Boga w modlitwie, ale także wierzyli, że Jego obecność jest źródłem naszej siły i nadziei. Kolekta, modlitwa otwierająca liturgię, wzywa nas do umocnienia naszej wiary w słowo Boga, które „ożywia naszą wiarę” i pomaga odzyskać czystość duszy. Poprzez Jezusa Chrystusa, Bożego Syna, Zbawiciela Świata mamy nadzieję na oglądanie Bożej chwały, co jest celem naszej duchowej drogi.
2. Księga Rodzaju – Przymierze z Abramem
W pierwszym czytaniu z Księgi Rodzaju, Bóg zawiera przymierze z Abramem, obiecując mu liczne potomstwo i ziemię. Bóg wyprowadza Abrama z jego dotychczasowego życia, zapraszając go do nowego, pełnego zaufania i obietnic. Obietnica „Tak liczne będzie twoje potomstwo” ukazuje, jak Bóg, mimo trudności, pragnie błogosławić swojemu ludowi i prowadzić go do spełnienia Jego planu zbawienia.
Abram który po przymierzu staje się Abrahamem pokazuje postawę wiary, wierząc w obietnice Boże, mimo że nie widzi jeszcze ich pełnego spełnienia. Jest to obraz tego, jak każdy z nas powinien ufać Bożemu prowadzeniu w naszej drodze do zbawienia, nawet kiedy nie widzimy jeszcze pełnych owoców tego, co nam obiecał.
3. List do Filipian – Zbieranie skarbów w niebie
Fragment listu Świętego Pawła do Filipian zaprasza nas do zastanowienia się nad tym, gdzie są nasze prawdziwe skarby.
Paweł wskazuje na tych, którzy „postępują jak wrogowie krzyża Chrystusowego”, a ich „bogiem jest brzuch”, co oznacza, że ich troski i pragnienia koncentrują się na rzeczach przyziemnych, materialnych. Wzywa nas, abyśmy nie popadli w tę pułapkę, lecz dążyli do „ojczyzny w niebie”, gdzie „czekamy na Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa”.
W Wielkim Poście jesteśmy wezwani do odwrócenia uwagi od rzeczy ziemskich, aby skupić się na wartościach duchowych, które prowadzą nas do zbawienia. Paweł przypomina, że nasze ciała, choć teraz słabe i grzeszne, będą przekształcone w ciała chwalebne, jak ciało Chrystusa, gdy On przyjdzie w chwale.
4. Ewangelia – Przemienienie na górze Tabor
Centralnym momentem tej niedzieli jest fragment Ewangelii według Świętego Łukasza, w którym Jezus Przemienia się na górze Tabor. Jezus zabiera ze sobą Piotra, Jana i Jakuba, którzy są świadkami Jego przemiany. Jego twarz „się odmieniła”, a odzienie stało się lśniąco białe. W tej chwili pojawiają się Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiają z Jezusem o Jego nadchodzącej śmierci i zmartwychwstaniu w Jerozolimie.
To niezwykłe wydarzenie jest momentem ujawnienia chwały Jezusa, który na górze Tabor ukazuje swoją boską naturę. Piotr, zachwycony tym widokiem, chce zbudować namioty dla Jezusa, Mojżesza i Eliasza, jednak Jezus, mówiąc o swojej misji, wzywa uczniów, by słuchali Jego głosu i szli za Nim na Golgotę. Głos z obłoku, który mówi „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”, przypomina nam o prawdzie o Jezusie jako Bożym Synu, który prowadzi nas do zbawienia przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
Przemienienie jest zapowiedzią chwały, która czeka wszystkich, którzy wiernie podążają za Chrystusem. To także zaproszenie do wejścia w głębszą relację z Jezusem, w której odkrywamy Jego pełną chwałę i prawdę.
5. Modlitwa po Komunii – Uczestnictwo w życiu wiecznym
Na zakończenie Mszy Świętej, modlitwa po Komunii wyraża wdzięczność za to, że uczestniczymy w życiu wiecznym już teraz, poprzez sakrament Eucharystii. Przyjmując Ciało i Krew Chrystusa, łączymy się z Nim w tajemnicy Jego śmierci i zmartwychwstania. Jesteśmy wzywani do kontemplowania tej chwały, która nie jest jeszcze pełna, ale już teraz obecna w naszym życiu.
Podsumowanie
II Niedziela Wielkiego Postu przypomina nam o wezwaniu do głębszego zjednoczenia z Chrystusem, który ukazuje swoją chwałę na górze Tabor, a jednocześnie wzywa nas, byśmy szli za Nim w drogę krzyża. Oczekiwanie na pełne objawienie Bożej chwały staje się częścią naszej duchowej drogi, której celem jest uczestnictwo w zmartwychwstaniu i życiu wiecznym.
